که این افسانه آتش دارد و من پنبه درگوشم

شنیدن شد دلیل اینقدر بی صرفه گوییها

زبان هم لال می گردید اگر می بود کر گوشم

حدیث عشق سر کن گر علاج غفلتم خواهی

نواها داشت ساز عبرت این انجمن اما

نگردید از کری قابل تمیز خیر و شر گوشم

به رنگ چنبر دف آنقدر از خود تهی گشتم