نشاید که گیریم ازو پند باز

که هر کس که او را نفرسود سال

همه پند پیرانش آید به یاد

ازان پس دهد چرخ گردانش داد

کزین پند ما نیست خود بی نیاز

ز پند و خرد گر بگردد سرش

پشیمانی آید ز گیتی برش