مگر آیینه بر سنگی زند روشنگر عشقم

نه دنیا عبرت آموزم نه عقبا حسرت اندوزم

به هیچ آتش نمی سوزم سپند مجمر عشقم

به صیقل کم نمی گردد غرور زنگ خودبینی

عنان بگسست عمر و من همان خاک درش ماندم

نشد این بادبان آخر حریف لنگر عشقم

غمم ، دردم ، سرشکم ، ناله ام ، خون دلم ، داغم