سر تسلیم و فرش هر چه خواهی چاکر عشقم

نی ام نومید اگر روزی دو احرام هوس دارم

که من چون داغ هر جا حلقه گشتم بردر عشقم

نه فخرکعبه دلخواهم نه ننگ دیر اکراهم

ندارد موی مجنون شانه ای غیر از پریشانی

چه امکانست بیدل جمع گردم دفتر عشقم