آهم ، شررم ، اشکم و داغم ، چه توان کرد

کآن را نبود شانه بجز سینه چاکم

تهمت کش آلایش هستی نتوان شد

چون عکس ز تردامنی آینه پاکم

چون شمع درین بزم به صد رنگ هلاکم

ای همت عالی نظران دست نگاهی

تا چند برد پستی طالع به مغاکم