گفت حافظ آشنایان در مقام حیرتند

گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب

گفتم ای شام غریبان طره شبرنگ تو

در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب

دور نبود گر نشیند خسته و مسکین غریب