که ز بوی گل شنود کسی اثر ترانه بلبلم

ننمود غنچه ات آنقدر ادب اقتضای تاملم

به خیال مستی نرگست نشدم قدح کش گلشنی

که ترنگ شیشه به دل نزد ز شکست طره سنبلم

ز مقابل تو ضروری ام شده ننگ تهمت دوری ام