بالیده چینی چو مه از چین هلا لم

حسرت ثمر نشو و نمایم چه توان کرد

سر تا به قدم چون مژه یک ریشه نهالم

آیینه من ریخته رنگ ملالی ست

بیرنگی ام از شوخی اظهار مبراست

در آینه هم آینه کافیست مثالم

معموره سوادش خط تسخیر جنون نیست