در پرده خواب اینهمه توفان خیالست

الفت قفس سایه مژگان غزالم

ای تشنه سراغ اثرم سیر عدم کن

در خلوت اندیشه خاکست سفالم

نقشی نتوان یافت اگر چشم بمالم

خودبینی شخص آینه ناز مثال است

بر خود نگهی تا من موهوم ببالم