عافیت مفتست اگر باشد دماغ بسملم

رنگ دارد آتشی از کاروان بوی گل

می توان از موج خون کردن سراغ بسملم

پر فشانیهای یاس آخر به تسکین می کشد

منفعل بود از شراب عاریت مینای من

رفتن خون ناگهان پرگرد ایاغ بسملم

باغ اقبالست گر بخت سیاهم خون شود