حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد

باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت