نگردد سنگسار شهرت از نقش نگین نامم

نشد از سعی تمکین وحشتی آسودگی رامم

تپیدنها چو بسمل ریخت آخر رنگ آرامم

حصاری دارم از گمگشتگی در عالم وحشت

چه سازم با هجوم آبله غیر از زمینگیری

دل خون بسته ای پامال می گردد به هرگامم

خط پرگار دارد ریشه تخم کمال اینجا