نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

به قصد جان من زار ناتوان انداخت

زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد

فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت