گرداند حیا ساغرگرداب به چشمم

جز حیرت از انبوهی مژگان چه خروشد

یک تار نظر وین همه مضراب به چشمم

دور نگهی تا سر مژگان برساندم

گر اطلس افلاک زند غوطه به مخمل

مشکل که برد صرفه ای از خواب به چشمم

آیینه تمثال ، تعلق نپذیرد