درکعبه به جوش آمدم از یاد نگاهت

بار مژه بود الفت اسباب به چشمم

بی روی توهرچند به عالم زنم آتش

صیقل نزند آینه مهتاب به چشمم

کج کرد قدح صورت محراب به چشمم

غافل مشو از ضبط سرشک من بیدل

چون آبله آتش به دل است آب به چشمم