هلاک عالم امید نتوان کرد از بیمم

مژه هر جاگشودم دولت بیدار پیش آمد

به رنگ شمع سر تا پاست استقبال دیهیمم

بهشت نقد، آزادی ست ، وعظ دردسر کمتر

غبار صبحم از پرواز موهومم چه می پرسی

پری بودم که در چاک قفس کردند تقسیمم

ز قدر خلق بیدل صرفه در نیمی نمی باشد