شخص خیال بوقلمون سایه افکنم

بالیدنم دلیل ز خود رفتنست و بس

صبح جنون رمیده پرواز خرمنم

گردانده ام به عالم عبرت هزار رنگ

یارب چه بودم و به کجا رفته ام که من

هر گه به یاد خویش رسم گریه می کنم

حشرم خوش است اگر به فراموشی افکند