تا یاد زندگی نشود باز مردنم

یارب چه بودم و به کجا رفته ام که من

هر گه به یاد خویش رسم گریه می کنم

حشرم خوش است اگر به فراموشی افکند

بیدل درین حدیقه زتحقیق من مپرس

رنگی که رفت و باز نیاید همان منم