به یک وحشت ز چندین مدعا قطع نظر کردم

همان در خانه مفلس فضولیهای مهمانم

مزاح وحشت اجزایم تسلی بر نمی دارد

به گردون می برم چون صبح گردی راکه بنشانم

جهان در طاق نسیان نقش بست از چین دامانم

ز حرف پوچ بی مغزان سراپا شورشم بیدل

ز وحشت چاره نبود همچو آتش در نیستانم