به پوشش ساختم تا اینقدرکردند عریانم

گلی جز داغ رسوایی در آغوشم نمی گنجد

ز سر تا پا چو جام باده یک چاک گریبانم

حباب از پیرهن آیینه داری می کند روشن

اگر بنیاد مینا خانه گردون به سنگ آید

منش در چشم همت یک شکست اشک می دانم

چراغ کشته دودش زیر دست داغ می باشد