جز وهم تمیز من و موهوم که دارد

زبن عرصه برون برد همین ضبط عنانم

بر شهرت عنقا نتوان بست خموشی

گردی که ندارم به چه آبش بنشانم

برده ست ضعیفی چو میانت ز میانم

از کوشش بی حاصل عشاق مپرسید

مرکز به بغل چون خط پرگار دوانم