چکد اشک ندامت چول نفس بیدست و پا گردد

به یک پرواز جزو خویش را کل می کند شبنم

گذشتن بی تغافل نیست از توفان این گلشن

همان از پشت خم آرایش پل می کند شبنم

هوا آنجاکه ماند از پر زدن گل می کند شبنم

طرب خواهی دمی بر سنگ زن پیمانه عشرت

قدح ها از گداز شیشه پر مل می کند شبنم