ز بس بیحاصل افتاده ست سیر رنگ و بو اینجا

هوا آنجاکه ماند از پر زدن گل می کند شبنم

طرب خواهی دمی بر سنگ زن پیمانه عشرت

قدح ها از گداز شیشه پر مل می کند شبنم

هزار آیینه محو یک تغافل می کند شبنم

حیا هم در بهارستان شوخی عالمی دارد

عرق را مایه عرض تجمل می کند شبنم