تحیر می کشد همواری از پیچ و خم شبنم

بجز تیغت که بر دارد سر افتاده ما را

همان خورشید می چیند بساط مبهم شبنم

به چشم محو گلزارت نگه شوخی نمی داند

غبار عاشقان با عهد خوبان توامی دارد

ز رنگ و بوی گل دریاب انداز رم شبنم

تو هم مژگان نبندی تا ابدگر دیده نگشایی