که محو انتظارکیست چشم پر نم شبنم

غبار عاشقان با عهد خوبان توامی دارد

ز رنگ و بوی گل دریاب انداز رم شبنم

تو هم مژگان نبندی تا ابدگر دیده نگشایی

درین گلشن که شخص از شرم پیدایی عرق دارد

سحرگل کرد اماگشت آخر محرم شبنم

طلسم حیرتست آیینه دار شوکت هستی