مدان جز حلقه چشمی نگین با خاتم شبنم

درین گلشن که شخص از شرم پیدایی عرق دارد

سحرگل کرد اماگشت آخر محرم شبنم

طلسم حیرتست آیینه دار شوکت هستی

عرق ریز حنا صد رنگ توفان در بغل دارد

مگیر ای جوش گل از ناتوانیها کم شبنم

طربها خاک توست آنجاکه دل بی مدعا گردد