خاکم به باد می رود و آتشم به آب

آیینه کرده ام گم و فریاد می کنم

بوی پیامی از چمن جلوه می رسد

از دیده تا دل آینه ایجاد می کنم

انشای صلحنامه اضداد کنم

چون صبح بسکه فرصت پرواز نارساست

رنگ پریده را نفس امداد می کنم