افسانه تظلم حیرت شنیدنی است

سر گوشیی به تیشه فرهاد می کنم

در ضمن ناله ای که دل از یاس می کشد

پروازهاست کز پرش آزاد می کنم

دست بلندی از مژه ایجاد می کنم

دل آب گشت و خجلت جان سختی ام نرفت

آیینه می گدازم و فولاد می کنم