تاجر عمرم ندارم غیر جنس کاستن

کز بهار رفته رنگی در خیال انشا کنم

گرد راه حسرتم وامانده جولان شوق

بایدم از خویش رفت آندم که یاد پا کنم

به که با این سود خجلت هم به خود سودا کنم

هر سر مویم درین وادی به راهی رفته است

ای تپیدن مهلتی تا جمع این اجزا کنم