چون گل از وحشت نسیمی های آن گلشن کجاست

تا سری بردارم و دست دعا پیداکنم

شمع بزم وحدتم در من سراغ من گم ست

واگدازم خویش را تا نقش پا پیدا کنم

آنقدر فرصت که رنگ رفته را پیدا کنم

بی تمیزی چون خط پرگار مفت جستجو

انتها گل می کند گر ابتدا پیدا کنم