به که گم گردم ز خود هم تا تو را پیدا کنم

در دماغ گردشم پرواز دارد آشیان

بال می گردم اگر چون رنگ پا پیدا کنم

منت خویش از سراب وهم هستی تا به کی

مد عمرم چون نگه بیدل به حیرانی گذشت

گوشه چشمی نشد پیداکه جا پیداکنم