خانه تنگ است برون آیم و فریاد کنم

کو فضایی که نفس را ز دل آزاد کنم

شرم بی حاصلی عمر نمی ساز نکرد

تا جبینی ز ندامت عرق آباد کنم

بر نمی داردم از خاک تلاشی که مراست