نردبانی مگر از آبله ایجاد کنم

شرم بی حاصلی عمر نمی ساز نکرد

تا جبینی ز ندامت عرق آباد کنم

بر نمی داردم از خاک تلاشی که مراست

قابلیت گل سرمایه استعداد است

رنگ کو تا طرف سیلی استاد کنم

گر خموشی دهدم صلح به جمعیت دل