مگر انفعال سبکسری عرقی کند که پر افکنم

به رهی که محمل نیک وبد هوس سجودتومی کند

سرخویشم از مژه پا خورد چو به پیش پا نظر افکنم

چو سحاب می پرم از تری به هوای منصب محوری

به چنین بضاعت شعله زن من بیدل و غم سوختن

که چو شمع در بر انجمن شرر است اگر گهر افکنم