غول چندی در بیابان پرورم آدم کنم

بعد ازین از صحبت این دیو مردم رم کنم

در مزاج بدرگان جز فحش کم دارد اثر

زخم سگ را بی لعاب سگ چسان مرهم کنم

عالمی رنج توقعهای بیجا می کشد