بر سماروغی نویسم جاه و چتر جم کنم

حکم تقدیر دگر در پرده کلک منست

هر لئیمی راکه خواهم بی کرم حاتم کنم

ننگ همت گر نباشد پوچ بافیهای وهم

تا خجالت بشکند باد بروت سرکشی

موی چینی بر علمهای شهان پرچم کنم

از صفا آیینه دار یک جهان دل می شود