دل اگر بردارم از خود بار حمالی کنم

خاک من دارد سحر در جیب و خاری می کشد

همتی کو کاین بنای پست را عالی کنم

دست ز اسباب جهان برداشتم اما چه سود

کثرت آثار در ترک تماشا وحدت است

چشم پوشم آنچه تفصیلی ست اجمالی کنم

آبروی شمع آخر ریخت اشک بی اثر