زان دهان بی نشان هرگاه می آیم به حرف

بعد ازین درگوشه دل چون نفس جا می کنم

چشم می پوشم جهانی را تماشا می کنم

بر لب ذرات امکان مهر عنقا می کنم

تا چه پیش آید چو شمعم زین شبستان خیال

صیقل آیینه زان نقش کف پا میکنم