محراب تیغ یار و من از سجده بی نصیب

یعنی دل گداخته ام ، درد می کنم

عمری ست گرمی قدحش باده پرور است

شیری که چون سحر به نفس سرد می کنم

گویا وضو به زهره نامرد می کنم

یارب مباد زحمت محمل کشان ناز

از پا فتاده نی که ره آورد می کنم