چون نفس موهومی ام هر چند اجزای فناست

کوشش مزدور خوابم روز بیگه می کنم

حلقه قامت مرا صفر کتاب یاس کرد

ناله ای گر می کنم اکنون یکی ده می کنم

کوس هستی می زنم گر در دلی ره می کنم

شوق بیتاب است بیدل فهم معنی گو مباش

تا زبان می بوسدم کام الله الله می کنم