چه آرزو کنم از دف ، چه از رباب گزینم

به محفلی که نم منتی است در می جامش

سپند نالم اگر اشکی از کباب گزینم

طپانچه نقد نشاط است و گوشمالی مالش

گذشته است ز هم کاروان محمل فرصت

درنگ کو که من بیخبر شتاب گزینم

به هر دری که نشاند ز خود تهی شدن من