به گنج پا زنم و یک دل خراب گزینم

به قصر خلد رسانم طناب خیمه عصیان

چو ریش زاهد اگر یک دو گز ثواب گزینم

فلک اگر دهدم اختیار عزت و خواری

مدم به گوش خیالم فسون آتش الفت

که شکل موی ضعیفم مباد تاب گزینم

دماغ دردسر موج این محیط که دارد