در خواب بیخودی هم چشمم نشد فراهم

در سرکشی دو تایم در ناله بینوایم

با هر چه بر نیایم عجز است عذر خواهم

تصویر انتظارم از راحتم مپرسید

چون سایه ام سراپا تمثال تیره روزی

دیگر چه وانماید آیینه سیاهم

باید چو موج گوهر آسوده خاک گشتن