ز شوقت جنبشی چون خامه تصویر می خواهم

ز آتش کاش احرام جنون بندد سپند من

به وحشت جستنی زین خانه دلگیر می خواهم

به هر مویم هجوم جلوه خوابانده ست مژگانها

به بوی غنچه نسبت کرده ام طرز کلامت را

زبان برگ گل در عذر این تقصیر می خواهم

درین صحرا جنون هرزه فکر دامها دارد