ندمیدم ز بهاری که چمن ساز نفس

منم آن نشئه فطرت که خمستان قدیم

دارد از جوهر من سیر دماغ تعظیم

صبح ایجاد مرا خنده نماید تعلیم

بیش از آن است در آیینه من مایه نور

که به هر ذره دو خورشید نمایم تقسیم