پیش پا خورده هر سنگ ز جولان سقیم

بحر فطرت به گهر سازی من می گوید

گرچه صیقل زده ام آینه اشک یتیم

خلقی اینجاست به عبرتکده کعبه و دیر

زین خطوطی که نفس کوشش باطل دارد

جام جم تا به کجا کهنه نسازد تقویم

زبن شکستی که به مو می رسد از چینی دل