زین خطوطی که نفس کوشش باطل دارد

گرچه صیقل زده ام آینه اشک یتیم

خلقی اینجاست به عبرتکده کعبه و دیر

پیش پا خورده هر سنگ ز جولان سقیم

جام جم تا به کجا کهنه نسازد تقویم

زبن شکستی که به مو می رسد از چینی دل

سر فغفور چسان شرم نپوشد به گلیم