زبن شکستی که به مو می رسد از چینی دل

پیش پا خورده هر سنگ ز جولان سقیم

زین خطوطی که نفس کوشش باطل دارد

جام جم تا به کجا کهنه نسازد تقویم

سر فغفور چسان شرم نپوشد به گلیم

طاق نسیانی از این انجمن احداث کنیم

تا دم شیشه دل ماند از آفات سلیم