جبین سایه و آیینه داری تسلیم

ز نسبت دهنت بسکه لذت اندود است

بهم دو بوسه زند لب دم تکلم میم

بغیر سجده ز سیمای عجز ما مطلب

چه شد زبان تمنا خموش آهنگست

نگاه نامه سایل بس است سوی کریم

به یاس گرد هوسهایم از نظر برخاست