چه شد زبان تمنا خموش آهنگست

بهم دو بوسه زند لب دم تکلم میم

بغیر سجده ز سیمای عجز ما مطلب

جبین سایه و آیینه داری تسلیم

نگاه نامه سایل بس است سوی کریم

به یاس گرد هوسهایم از نظر برخاست

نفس گداخته را رنگ می کند تعظیم